 Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie doskonalenia zawodowego ratowników medycznych ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA1)
z dnia 14 czerwca 2007 r.
w sprawie doskonalenia zawodowego ratowników medycznych
Na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz.1410) zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
|
1)
|
formy doskonalenia zawodowego ratowników medycznych, zwanego dalej ,,doskonaleniem zawodowym”;
|
|
2)
|
sposób i zakres doskonalenia zawodowego.
|
§ 2.
Doskonalenie zawodowe jest realizowane w następujących pozaszkolnych formach kształcenia:
|
1)
|
kursu doskonalącego;
|
|
2)
|
seminarium;
|
|
3)
|
samokształcenia.
|
§ 3.
1. Kurs doskonalący jest formą kształcenia o czasie trwania nie krótszym niż
30 godzin zajęć edukacyjnych, której ukończenie umożliwia pogłębienie
i aktualizację wiedzy i umiejętności z zakresu ratownictwa medycznego.
2. Kurs doskonalący jest realizowany według programu nauczania zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw zdrowia, uwzględniającego zakres wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 8, opracowanego przez zespół ekspertów, legitymujących się doświadczeniem zawodowym i dorobkiem naukowym w zakresie medycyny ratunkowej, powołany przez Dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działającego na podstawie odrębnych przepisów.
3. Kurs doskonalący jest prowadzony w formie stacjonarnej lub niestacjonarnej i jest zakończony egzaminem z zakresu wiedzy i umiejętności objętych programem nauczania, o którym mowa w ust. 2.
§ 4.
Seminarium jest formą kształcenia o czasie trwania nie krótszym niż 5 godzin
zajęć edukacyjnych, której ukończenie umożliwia pogłębienie i aktualizację wiedzy
i umiejętności z zakresu ratownictwa medycznego, realizowaną zgodnie
z programem nauczania, uwzględniającym zakres wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 8, opracowanym przez organizatora kształcenia i zatwierdzonym przez konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej właściwego ze względu na siedzibę organizatora kształcenia.
§ 5.
Samokształcenie obejmuje:
|
1)
|
przygotowanie i wygłoszenie referatu na kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym lub przedstawienie komunikatu albo plakatu;
|
|
2)
|
udział w posiedzeniach szkoleniowych towarzystwa naukowego lub stowarzyszenia zawodowego;
|
|
3)
|
przygotowanie i wygłoszenie referatu na posiedzeniu szkoleniowym towarzystwa naukowego, stowarzyszenia zawodowego lub przedstawienie komunikatu albo plakatu na tym posiedzeniu;
|
|
4)
|
udział w kongresach, zjazdach, konferencjach lub sympozjach naukowych;
|
|
5)
|
udział w warsztatach szkoleniowych i innych formach szkoleń organizowanych przez pracodawców;
|
|
6)
|
udział w internetowych programach edukacyjnych;
|
|
7)
|
opublikowanie jako autor lub współautor:
|
a)
|
książki naukowej,
|
|
b)
|
książki popularnonaukowej,
|
|
c)
|
artykułu naukowego oryginalnego,
|
|
d)
|
artykułu o charakterze poglądowym, rozdziału w książce naukowej lub popularnonaukowej,
|
|
e)
|
artykułu popularnonaukowego, programu multimedialnego lub komunikatu z badań naukowych,
|
|
f)
|
tłumaczenia książki lub artykułu naukowego lub popularnonaukowego
|
|
- z zakresu wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 8.
§ 6.
1. Doskonalenie zawodowe realizowane jest w pięcioletnich okresach rozliczeniowych, zwanych dalej "okresami edukacyjnymi".
2. Okres edukacyjny rozpoczyna się z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym uzyskano dyplom uprawniający do wykonywania zawodu ratownika medycznego.
3. Za zrealizowanie każdej z form doskonalenia zawodowego, o których mowa w § 2, przysługują punkty edukacyjne:
|
1)
|
za udział w kursie doskonalącym zakończonym egzaminem - 120 punktów edukacyjnych za cały kurs doskonalący;
|
|
2)
|
za udział w seminarium - 1 punkt edukacyjny za każdą godzinę trwania seminarium, nie więcej jednak niż 8 punktów edukacyjnych za całe seminarium;
|
|
3)
|
za przygotowanie i wygłoszenie referatu na kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym lub przedstawienie komunikatu albo plakatu - 5 punktów edukacyjnych;
|
|
4)
|
za udział w posiedzeniu szkoleniowym, o którym mowa w § 5 pkt 2 - 2 punkty edukacyjne;
|
|
5)
|
za przygotowanie i wygłoszenie referatu na posiedzeniu szkoleniowym towarzystwa naukowego, stowarzyszenia zawodowego lub przedstawienie komunikatu albo plakatu na tym posiedzeniu - 10 punktów edukacyjnych;
|
|
6)
|
za udział w kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym - 2 punkty edukacyjne za każdy dzień, nie więcej jednak niż 10 punktów edukacyjnych za udział w całym kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym;
|
|
7)
|
za udział w warsztatach szkoleniowych i innych formach szkolenia organizowanych przez pracodawców – 1 punkt edukacyjny za każdą godzinę trwania szkolenia, nie więcej jednak niż 80 punktów edukacyjnych za całe szkolenie;
|
|
8)
|
za udział w internetowym programie edukacyjnym – 5 punktów edukacyjnych;
|
|
9)
|
za opublikowanie jako autor lub współautor:
|
a)
|
książki naukowej - 50 punktów edukacyjnych,
|
|
b)
|
książki popularnonaukowej - 20 punktów edukacyjnych,
|
|
c)
|
artykułu naukowego oryginalnego - 15 punktów edukacyjnych,
|
|
d)
|
artykułu o charakterze poglądowym, rozdziału w książce naukowej lub popularnonaukowej - 10 punktów edukacyjnych,
|
|
e)
|
artykułu popularnonaukowego, programu multimedialnego lub komunikatu z badań naukowych - 5 punktów edukacyjnych,
|
|
f)
|
tłumaczenia książki lub artykułu naukowego lub popularnonaukowego – odpowiednio 50 % liczby punktów, o których mowa w lit. a - e.
|
|
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 3 pkt 3 i 5, punkty edukacyjne zalicza się raz, niezależnie od liczby posiedzeń, na których był wygłaszany referat.
5. Dopełnienie przez ratownika medycznego obowiązku doskonalenia zawodowego polega na uzyskaniu w okresie edukacyjnym co najmniej 200 punktów edukacyjnych za udział w wybranych formach doskonalenia zawodowego, w tym co najmniej 120 punktów edukacyjnych za udział w kursie doskonalącym zakończonym egzaminem.
6. Punktów edukacyjnych uzyskanych ponad liczbę, o której mowa w ust. 5,
w danym okresie edukacyjnym nie zalicza się na następny okres edukacyjny.
§ 7.
1. Przebieg doskonalenia zawodowego dokumentuje się w karcie doskonalenia zawodowego, zwanej dalej „kartą doskonalenia”.
2. Karta doskonalenia zawiera:
|
1)
|
imię i nazwisko ratownika medycznego;
|
|
2)
|
nazwę i pieczątkę podmiotu zatrudniającego;
|
|
3)
|
datę wydania i numer dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu ratownika medycznego;
|
|
4)
|
datę rozpoczęcia okresu edukacyjnego;
|
|
5)
|
informacje dotyczące przebiegu doskonalenia zawodowego:
|
a)
|
formę kształcenia,
|
|
b)
|
nazwę i adres organizatora kształcenia,
|
|
c)
|
czas trwania kształcenia, z uwzględnieniem liczby godzin zajęć edukacyjnych,
|
|
d)
|
temat kształcenia, wraz z wykazem medycznych czynności ratunkowych realizowanych w trakcie kształcenia,
|
|
e)
|
liczbę uzyskanych punktów edukacyjnych,
|
|
f)
|
podpis organizatora kształcenia.
|
|
3. Ratownik medyczny załącza do karty doskonalenia dokumenty potwierdzające zrealizowanie danej formy doskonalenia zawodowego.
4. Karta doskonalenia z wymaganymi wpisami oraz dokumentami, o których mowa w ust. 3, stanowi dowód odbycia doskonalenia zawodowego i jest przedstawiana podmiotowi zatrudniającemu.
§ 8.
1. Doskonalenie zawodowe obejmuje następujący zakres:
|
1)
|
system ratownictwa medycznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i w innych krajach;
|
|
2)
|
systemy powiadamiania ratunkowego;
|
|
3)
|
łączność - podstawowe pojęcia, alfabet międzynarodowy, zasady komunikacji przez radiotelefon, sieć przywoławcza, sieć telefonii komórkowej, nowoczesne systemy łączności, Globalny System Pozycjonowania;
|
|
4)
|
jednostki współpracujące z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz inne jednostki realizujące zadania z zakresu ratownictwa medycznego;
|
|
5)
|
Lotnicze Pogotowie Ratunkowe - zasady użycia śmigłowca, sposoby wezwania;
|
|
6)
|
zasady farmakoterapii w stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego;
|
|
7)
|
medyczne czynności ratunkowe, w szczególności:
|
a)
|
ocena stanu osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego
w celu ustalenia postępowania i podjęcie decyzji o dalszych medycznych czynnościach ratunkowych,
|
|
b)
|
układanie osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego
w pozycji właściwej dla rodzaju schorzenia lub odniesionych obrażeń,
|
|
c)
|
prowadzenie podstawowej i zaawansowanej resuscytacji krążeniowo – oddechowej u dorosłych i dzieci według obowiązujących standardów,
|
|
d)
|
bezprzyrządowe przywracanie drożności dróg oddechowych oraz przyrządowe przywracanie drożności dróg oddechowych
z zastosowaniem rurki ustno – gardłowej, rurki nosowo – gardłowej, maski krtaniowej, rurki krtaniowej, konikopunkcji,
|
|
e)
|
odsysanie dróg oddechowych,
|
|
f)
|
podawanie tlenu, wspomaganie oddechu lub prowadzenie wentylacji zastępczej z użyciem maski twarzowej, zastawki jednokierunkowej, worka oddechowego, respiratora,
|
|
g)
|
intubacja dotchawicza w laryngoskopii bezpośredniej w nagłym zatrzymaniu krążenia przez usta lub przez nos, bez użycia środków zwiotczających oraz prowadzenie wentylacji zastępczej,
|
|
h)
|
wykonywanie defibrylacji ręcznej pod kontrolą EKG, wykonanie defibrylacji zautomatyzowanej,
|
|
i)
|
wykonywanie kardiowersji elektrycznej i elektrostymulacji zewnętrznej,
|
|
j)
|
wykonywanie EKG, monitorowanie czynności układu oddechowego, monitorowanie czynności układu krwionośnego,
|
|
k)
|
wykonywanie kaniulacji żył obwodowych kończyn górnych i dolnych oraz żyły szyjnej zewnętrznej,
|
|
l)
|
wykonywanie dojścia doszpikowego przy użyciu gotowego zestawu,
|
|
m)
|
podawanie leków drogą dożylną, domięśniową, podskórną, dotchawiczą, doustną, doodbytniczą i wziewną oraz doszpikową przy użyciu gotowego zestawu,
|
|
n)
|
odbarczenie odmy prężnej drogą nakłucia jamy opłucnowej,
|
|
o)
|
cewnikowanie pęcherza moczowego, zakładanie sondy żołądkowej, płukanie żołądka,
|
|
p)
|
pobieranie krwi żylnej i włośniczkowej do badań laboratoryjnych,
|
|
r)
|
oznaczanie poziomu glukozy, elektrolitów w surowicy, z użyciem dostępnego sprzętu,
|
|
s)
|
badanie gazometryczne krwi włośniczkowej,
|
|
t)
|
opatrywanie ran, tamowanie krwotoków, unieruchamianie złamań, zwichnięć i skręceń, unieruchamianie kręgosłupa ze szczególnym uwzględnieniem odcinka szyjnego, asystowanie przy drobnych zabiegach chirurgicznych (zszywanie ran, zakładanie drenów),
|
|
u)
|
odbieranie porodu nagłego w warunkach pozaszpitalnych,
|
|
w)
|
segregacja medyczna w przypadku zdarzeń masowych i katastrof,
|
|
z)
|
podejmowanie działań profilaktycznych w celu ograniczenia skutków zdrowotnych zdarzenia,
|
|
za)
|
przygotowywanie pacjenta i opieka medyczna podczas transportu,
|
|
|
8)
|
wsparcie psychologiczne dla ratownika medycznego i poszkodowanych,
a w szczególności:
|
a)
|
stres (rodzaje, źródła, skutki, różnice indywidualne) w działaniach ratowniczych,
|
|
b)
|
wpływ stresu pourazowego na stosunki międzyludzkie,
|
|
c)
|
zespół stresu pourazowego i jego objawy,
|
|
d)
|
sytuacje trudne w kontakcie z poszkodowanymi i ich wpływ na sprawność funkcjonowania jednostki i zbiorowości osób (zbiegowisko, tłum, publiczność), nawiązywanie kontaktu
z poszkodowanym i udzielanie wsparcia psychicznego,
|
|
e)
|
zespołowe rozwiązywania problemów – umiejętność zachowania elastyczności w zmieniających się warunkach,
|
|
f)
|
style i techniki radzenia sobie ze stresem.
|
|
§ 9.
Pierwszy okres edukacyjny rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2008 r.
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
MINISTER ZDROWIA 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924). Artykuł przeczytało osób: 6085 |