Mobilne Logo Ministerstwa Zdrowia

Rada Europy

---

LOGO Council of EUROPE

Rada Europy (ang. Council of Europe, fr. Conseil de l’Europe) to międzynarodowa organizacja rządowa skupiająca prawie wszystkie państwa Europy oraz kilka państw spoza tego kontynentu. Jej głównym celem jest „osiągnięcie większej jedności między jej członkami, aby chronić i wcielać w życie ideały i zasady stanowiące ich wspólne dziedzictwo oraz aby ułatwić ich postęp ekonomiczny i społeczny” (art. 1a Statutu Rady Europy). Realizując tak określony cel, organizacja ta zajmuje się przede wszystkim promocją i ochroną praw człowieka, demokracji i współpracą państw członkowskich w dziedzinie kultury.

Rada Europy powstała 5 maja 1949 r. w wyniku podpisania Traktatu Londyńskiego przez 10 państw (Belgię, Danię, Francję, Holandię, Irlandię, Luksemburg, Norwegię, Szwecję, Wielką Brytanię i Włochy). Obecnie liczy 47 członków. Jej siedzibą jest Strasburg.

Potrzeba zaistnienia zintegrowanej Europy została dobitnie zasygnalizowana wkrótce po zakończeniu II wojny światowej w słowach byłego premiera Wielkiej Brytanii Winstona Churchilla: „musimy zbudować pewnego rodzaju Stany Zjednoczone Europy” (1946). Drugim znaczącym wydarzeniem markującym drogę ku integracji było spotkanie ponad tysiąca przedstawicieli rozmaitych ruchów opowiadających się za bardziej zjednoczoną Europą. Spotkanie to odbyło się w Hadze w 1948 r. i jest znane jako Kongres Europy. Mając na uwadze cały pakiet rezolucji przyjętych podczas Kongresu oraz uwzględniając rozwój sytuacji w ówczesnej polityce międzynarodowej, rządy państw europejskich rozpoczęły wielostronne rokowania prowadzące do określenia kształtu nowej organizacji międzynarodowej. Ostatecznie statut nowej organizacji został podpisany przez przedstawicieli dziesięciu krajów zachodnioeuropejskich w maju 1949 r. w pałacu św. Jakuba w Londynie. Wchodząc w życie trzy miesiące później, statut ten utworzył Radę Europy jako organizację międzynarodową o charakterze subregionalnym, otwartym tylko dla państw europejskich.

Trzeba mieć świadomość tego, że utworzenie Rady Europy było początkiem pewnego procesu, który w ciągu kolejnych lat nabierał tempa i pozwolił zacieśniać współpracę między państwami członkowskimi ­– współpracę rozumianą jako nieodzowny czynnik utrzymania pokoju w Europie.
Rada Europy zwykle jest postrzegana jako organizacja, której zakres zainteresowań ogranicza się jedynie do sfery ochrony praw człowieka. Ustanowienie systemu takiej ochrony opartego na Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (1950) można uznać za jej najbardziej imponujące osiągnięcie. Z prawami człowieka bezpośrednio wiąże się polityka ochrony mniejszości narodowych, etnicznych, językowych, religijnych, kulturalnych, seksualnych, polityka językowa oraz ochrona praw migrantów: emigrantów, imigrantów, reemigrantów i repatriantów, uchodźców i azylantów, a także ludów koczowniczych, takich jak Romowie (Cyganie) czy Lapończycy. Nie można jednak zapominać, że Rada Europy prowadzi działania na wielu polach, w tym również niezwiązanych bezpośrednio z prawami człowieka. Można tu wymienić: sprawy społeczne i gospodarcze, ochronę zdrowia, edukację, kulturę, media, ochronę środowiska, sprawy młodzieży i sportu a wreszcie współpracę prawną. Do dzisiaj pod auspicjami Rady Europy zawarto blisko 200 umów międzynarodowych (tzw. Konwencji Europejskich lub układów częściowych) dotyczących wielu ważkich zagadnień z zakresu wyżej wymienionych dziedzin.

Główne organy Rady Europy to:

  1. Komitet Ministrów – organ decyzyjny, składający się z ministrów spraw zagranicznych państw członkowskich lub ich przedstawicieli (tzw. zastępców ministrów);
  2. Zgromadzenie Parlamentarne – organ doradczy składający się z parlamentarzystów delegowanych przez parlamenty narodowe;
  3. Kongres Władz Lokalnych i Regionalnych Europy – organ doradczy w zakresie samorządności lokalnej i regionalnej;
  4. sekretarz generalny Rady Europy – wybierany przez Zgromadzenie Parlamentarne;
  5. komisarz praw człowieka Rady Europy – niesądowa instytucja, która ma wspierać promocję praw człowieka w edukacji, wspomagać ombudsmanów, ustalać braki w prawodawstwie, dostarczać informacji w zakresie praw człowieka.


Ponadto w ramach Rady Europy funkcjonuje szereg instytucji formalnie niebędących jej organami:

  1. Europejski Trybunał Praw Człowieka – organ Europejskiej Konwencji Praw Człowieka;
  2. Europejski Komitet Zapobiegania Torturom – organ Europejskiej Konwencji do spraw zapobiegania torturom oraz nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu;
  3. Europejski Komitet Praw Społecznych;
  4. Europejska Komisja Przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji (ECRI);
  5. Europejska Komisja na rzecz Demokracji przez Prawo (tzw. Komisja Wenecka);
  6. Bank Rozwoju Rady Europy – udziela pomocy finansowej;
  7. Grupa Państw Przeciwko Korupcji (GRECO);
  8. Europejskie Obserwatorium Audiowizualne – zajmuje się gromadzeniem informacji na temat mediów;
  9. Europejskie Centrum na rzecz Współzależności i Solidarności Światowej (Centrum Północ-Południe);
  10. Grupa Pompidou – forum współpracy międzynarodowej do spraw zwalczania narkomanii i nielegalnego handlu narkotykami;
  11. Farmakopea Europejska;
  12. Porozumienie dotyczące Poważnych Zagrożeń EUR-OPA;
  13. Europejskie biuro do spraw języków rzadziej używanych – jest wspierane przez Radę. Ma na celu wspieranie i promowanie języków rzadziej używanych w Europie.

Refundacja

Zapoznaj się z zasadami refundacji i ustalania poziomu odpłatności. Sprawdź najnowszą listę leków refundowanych. Skorzystaj z informatora o lekach refundowanych.

---
czytaj więcej
powrót do góry